Społeczne

Publiczne usługi na granicy wydolności. Barometr Zawodów 2026 dla miast UMP

Cofnij

Facebook

25 lutego 2026

Ponownie przyjrzeliśmy się wynikom Barometru Zawodów dla 12 miast UMP. To ogólnopolskie badanie realizowane na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, koordynowane merytorycznie przez Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie. Autorzy badania – na podstawie danych z II półrocza 2024 r. oraz I półrocza 2025 r. na temat dostępnych ofert pracy, liczby i kwalifikacji zarejestrowanych osób bezrobotnych czy oświadczeń o powierzeniu pracy cudzoziemcom – prognozują jak w 2026 r. będzie wyglądać rynek pracy w kontekście relacji pomiędzy dostępnymi pracownikami a potrzebami pracodawców.

W analizie wskazujemy w jakich zawodach będzie brakować pracowników w 2026 r. w Polsce i 12 największych miastach, w których sektorach rynek pracy powinien być stabilny oraz w jakich branżach znalezienie zatrudnienia może być trudniejsze.

2026 r. to kolejny rok, w którym znaczne niedobory pracowników w oświacie, służbie zdrowia, służbach mundurowych czy transporcie publicznym i towarowym są największym wzywaniem w skali całego kraju.

Według prognoz w 2026 r. w ponad 85% powiatów będzie brakować lekarzy i kierowców samochodów ciężarowych. Około 80% powiatów będzie borykać się z niedoborem psychologów, pielęgniarek i położnych. W około 60%-70% powiatów można się spodziewać trudności z pozyskaniem pracowników w służbach mundurowych czy kierowców autobusów. Z kolei w edukacji w zależności od poziomu nauczania i typu placówki nauczycieli będzie brakować w 50%-70% powiatów.

W kontekście stabilności rynku budowlanego oraz przemysłu niepokojące są utrzymujące się braki kadrowe. W 2026 r. w skali całego kraju wykwalifikowanych pracowników budowalnych i przemysłowych (m.in. spawaczy, elektryków czy monterów instalacji budowalnych) zabraknie w połowie lub ⅔ powiatów.

Prognozy sytuacji pracowników i pracodawców w 2026 r. w miastach UMP wskazują na niewielką stabilizację rynku pracy w porównaniu do roku poprzedniego. W sektorze prywatnym w części zawodów (np. sektorze IT czy handlu), w których jeszcze niedawno brakowało pracowników, sytuacja ustabilizowała się. Natomiast w dużych miastach stale brakuje pracowników w sektorach budowalnym i przemysłowym, a luka dotycząca specjalistów posiadających odpowiednie uprawnienia i certyfikaty pogłębia się. Z punktu widzenia pracowników rynek pracy stał się bardziej wymagający, a spadek liczby ofert o blisko 20% w porównaniu do roku poprzedniego oraz presja automatyzacji w zawodach biurowych i kreatywnych ograniczają swobodę wyboru.

Jednak największe wyzwania stoją przed sektorem publicznym – zarządzający miastami muszą mierzyć się ze strukturalnymi brakami kadrowymi w usługach publicznych. Aby zapobiec degradacji usług decydujących o jakości życia w mieście, kluczowe staje się systemowe poprawienie atrakcyjności tego typu zawodów – zarówno poprzez działania podejmowane w skali pojedynczych ośrodków, jak i wprowadzanie ogólnopolskich rozwiązań.

Stopa bezrobocia, oferty pracy oraz zatrudnianie cudzoziemców

„Barometr zawodów” analizuje oferty pracy publikowane zarówno przez Powiatowe Urzędy Pracy i Ochotnicze Hufce Pracy, jak i te ogłoszone w Internecie. Chociaż urząd pracy to podstawowe miejsce, w którym osoby bezrobotne mogą szukać zatrudnienia, pracodawcy często pomijają je poszukując kandydatów do pracy (szczególnie w przypadku zawodów wymagających wyższych kwalifikacji), stąd analiza ofert pracy dostępnych w Internecie staje się coraz bardziej istotna.

Analizowane dane obejmują I półrocze 2025 r. dla liczby zarejestrowanych bezrobotnych oraz I półrocze 2025 r. i II półrocze 2024 r. dla ofert pracy opublikowanych w Internecie, w Centralnej Bazy Ofert Pracy oraz oświadczeń o powierzeniu pracy cudzoziemcom.

W pierwszym półroczu 2025 r. w Powiatowych Urzędach Pracy (według danych z Centralnego Systemu Analityczno-Raportowego CeSAR) w miastach UMP zarejestrowanych było 84,2 tys. bezrobotnych (12% wszystkich w Polsce). W tym samym czasie według danych GUS na koniec czerwca 2025 r. poziom bezrobocia rejestrowanego w miastach UMP wynosił średnio 3%, zaś w całej Polsce 5,1%, co oznacza niewielki wzrost w porównaniu do czerwca 2024 r. – średnio o 0,2%. W poszczególnych miastach stopa bezrobocia wyniosła od 1,2% w Katowicach i w Poznaniu do 5% w Łodzi i 5,3% Białymstoku.

Jednocześnie w analizowanym okresie w Centralnej Bazie Ofert Pracy opublikowano prawie 175 tys. ofert pracy w miastach UMP (19% wszystkich ofert w Polsce), czyli o 19% mniej niż w ubiegłym roku. Oznacza to, że na jedną zarejestrowaną osobę bezrobotną, w miastach UMP przypadały 2 oferty pracy - czyli o 1 mniej niż rok wcześniej - od 1 oferty w Białymstoku, Lublinie i Rzeszowie do 3 ofert w Gdańsku, Katowicach, Krakowie i Szczecinie. Zatem kandydaci poszukujący zatrudnienia obecnie są w trudniejszej sytuacji i nie mają już możliwości przebierania w tak wielu ofertach pracy co rok wcześniej.

Z kolei dane dotyczące zatrudniania cudzoziemców wskazują, że pracodawcy w miastach UMP rzadziej niż przed rokiem zatrudniają obcokrajowców. W analizowanym okresie w 12 miastach UMP pracodawcy złożyli około 130 tys. oświadczeń o powierzeniu pracy cudzoziemcowi, co oznacza spadek o 18% w stosunku do roku poprzedniego. W poszczególnych miastach liczba zatrudnionych cudzoziemców wyniosła od 1,4 tys. w Rzeszowie przez 14,4 tys. we Wrocławiu i 16,1 tys. w Gdańsku do 43,2 tys. w Warszawie.

Z analizy ofert w Centralnej Bazie Ofert Pracy wynika, że pracodawcy w miastach UMP najczęściej poszukują pracowników w takich profesjach jak:

Pracownicy fizyczni w produkcji i pracach prostych
Personel sprzątający
Pracownicy administracyjni i biurowi
Robotnicy budowlani
Sprzedawcy i kasjerzy
Magazynierzy
Kierowcy samochodów osobowych
Pracownicy służb mundurowych
Monterzy elektroniki
Kierowcy autobusów

W porównaniu do 2025 r. nie odnotowano istotnych zmian na liście zawodów, w których poszukuje się największej liczby pracowników za pośrednictwem CBOP. Urzędowe oferty pracy najczęściej dotyczą zawodów niewymagających wysokich kwalifikacji lub takich, w których pracodawcą jest sektor publiczny.

Sytuacja poszukujących zatrudnienia wygląda trochę lepiej, gdy spojrzymy na dane dotyczące ofert pracy w Internecie. W analizowanym okresie w miastach UMP za pośrednictwem Internetu ogłoszono ponad 432 tys. ofert pracy (44% wszystkich w Polsce), zaś na 1 zarejestrowanego bezrobotnego przypadało od 2 ofert w Łodzi do aż 14 w Katowicach i Poznaniu – średnio w miastach UMP było to 5 ofert pracy.

Pracodawcy w miastach UMP za pośrednictwem Internetu najczęściej poszukują kandydatów do pracy w takich zawodach jak:

Kadra kierownicza, menadżerowie
Specjaliści ds. PR, reklamy, marketingu
Sprzedawcy i kasjerzy
Przedstawiciele handlowi
Programiści
Kierowcy samochodów osobowych
Specjaliści ds. finansowych
Pracownicy ds. rachunkowości i księgowości
Specjaliści ds. baz danych i sieci komputerowych
Specjaliści ds. zarządzania zasobami ludzkimi i rekrutacji

Przedstawione dane wskazują, że pracodawcy w miastach UMP za pośrednictwem Internetu najczęściej poszukują głównie specjalistów i pracowników sektora biznesu i technologii.

Prognozowana sytuacja na rynku pracy w miastach UMP w 2026 r.

Rynek pracy w największych polskich miastach jest silnie zróżnicowany ze względu na wiele czynników, takich jak m.in.: wielkość miasta, skala obecności różnorodnych branż i innowacyjnych przedsiębiorstw, warunki płacowe, dominujący profil kształcenia, dynamika zmian populacji, dostępność mieszkań, liczba studentów czy migrantów. Niemniej to właśnie w największych miastach oferta pracy oraz zapotrzebowanie na pracowników są największe.

Analizując dostępne oferty pracy oraz liczbę i kwalifikacje zarejestrowanych osób bezrobotnych, a także lokalne uwarunkowania (np. obecność szkół branżowych i ich profil) i specyfikę rynku pracy (np. obecność dużych zakładów przemysłowych), autorzy Barometru Zawodów podzielili grupy zawodów na zawody deficytowe, zrównoważone i nadwyżkowe.

Zawody deficytowe to te, w których liczba wolnych miejsc pracy jest większa niż liczba osób zainteresowanych podjęciem pracy i spełniających wymagania pracodawców (w tych zawodach najtrudniej pracodawcom znaleźć kandydatów do pracy).

Zawody zrównoważone to takie, w których liczba wolnych miejsc pracy jest zbliżona do liczby osób zainteresowanych podjęciem pracy i spełniających wymagania pracodawców.

Zawody nadwyżkowe to zawody, w których liczba wolnych miejsc jest mniejsza niż liczba osób zainteresowanych podjęciem pracy i spełniających wymagania pracodawców (najtrudniej osobom poszukującym pracy znaleźć zatrudnienie).

Największe miasta w Polsce kolejny rok mierzą się z brakami kadrowymi

Gdy potraktujemy miasta UMP łącznie – jako jeden rynek pracy okazuje się, że spośród 168 zawodów aż 107 uznano za deficytowe przynajmniej w 1 z 12 miast. Co więcej w przypadku 21 zawodów z tej grupy prognozuje się, że braki kadrowe będą bardzo wyraźne.

W porównaniu do prognozy na 2025 r. nie odnotowano poważnych zmian w relacji pomiędzy liczbą dostępnych pracowników a potrzebami pracodawców. Niemniej w skali 12 miast sytuacja pracodawców nieco się poprawiła. Liczba zawodów deficytowych zmniejszyła się o 10 (z 117 do 107), zaś o 5 skurczyła się lista zawodów silnie deficytowych (z 26 do 21).

W 12 miastach UMP średnio liczba zawodów deficytowych wyniesie 37 (o 2 mniej niż w 2025 r.). Sytuacja w poszczególnych miastach ponownie jest silnie zróżnicowana. W zależności od ośrodka liczba zawodów, w których prognozowane są trudności rekrutacyjne w 2026 r. wynosi od 5 w Katowicach do aż 65 w Gdańsku. W porównaniu do 2025 r. sytuacja pracodawców poprawiła się w 8 z 12 miast UMP tj. w Białymstoku, Gdańsku, Katowicach, Lublinie, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie i Warszawie – w tych metropoliach braki kadrowe będą mniejsze. Natomiast większe trudności w rekrutacji niż w 2025 r. przewiduje się w Bydgoszczy, Krakowie, Rzeszowie i Wrocławiu. W tych miastach w ciągu roku przybyło od 2 zawodów deficytowych w stolicy dolnego śląska do aż 14 w Krakowie.

Zawody deficytowe

W 2026 r. tak samo jak w latach poprzednich w miastach UMP najbardziej deficytowe zawody z perspektywy potrzeb pracodawców to głównie profesje w usługach publicznych, przemyśle i branży budowalnej. Co prawda w porównaniu do 2025 r. zauważono poprawę sytuacji w części branż (np. w IT oraz handlu) jednak patrząc na liczbę ocenianych w badaniu profesji nie jest to spektakularna zmiana. Co więcej oferty pracy w zawodach związanych z tymi branżami są jednymi z najczęściej publikowanych w Internecie przez pracodawców w miastach UMP.

Branże, w których spodziewany jest największy kryzys kadrowy w miastach UMP:

Edukacyjna – to branża o wręcz krytycznym poziomie deficytów kadrowych. W miastach UMP powszechnie brakować będzie nauczycieli przedszkolnych i nauczycieli praktycznej nauki zawodu. Niemal w każdym z miast można się również spodziewać niewystarczającej liczby nauczycieli szkół specjalnych i klas integracyjnych, a w ⅔ miast zabraknie nauczycieli przedmiotów ogólnokształcących i języków obcych.
Medyczno-opiekuńcza – w niemal wszystkich miastach UMP będzie się utrzymywał deficyt lekarzy oraz pielęgniarek i położnych, bardzo często braki kadrowe dotkną również takich zawodów jak psycholodzy oraz psychoterapeuci. W większości miast brakować będzie opiekunów osób starszych, a niemal w połowie zabraknie ratowników medycznych. Z kolei w 3 miastach prognozuje się niedobór pracowników socjalnych.
Służby mundurowe – 10 z 12 miast UMP (oprócz Bydgoszczy i Katowic) będzie borykać się z brakami kadrowymi w służbach mundurowych, w których aż w 5 miastach spodziewany jest znaczny deficyt pracowników. Niedobory w konkretnych formacjach często zależne są od lokalnych uwarunkowań jednak najczęściej deficyty będą dotyczyć policji i straży miejskiej. W miastach położonych na ścianie wschodniej oraz tych posiadających porty i duże lotniska może brakować kandydatów do straży granicznej. Zwiększone w ostatnich latach z powodu sytuacji geopolitycznej zapotrzebowanie na wojskowych również może pogłębiać braki w służbach mundurowych. Niemniej eksperci wskazują, że w ostatnich latach obserwuje się wzrost zainteresowania uczniów klasami wojskowymi w szkołach ponadpodstawowych. Jednak większe zapotrzebowanie na pracę w wojsku wraz z możliwością oferowania lepszych warunków płacowych przez armię może zmniejszać liczbę potencjalnych kandydatów do innych formacji.
Transportowa – w tej branży kluczowym problemem pozostanie niedobór kierowców autobusów, których będzie brakować w 9 z 12 miast UMP (z wyjątkiem Katowic, Lublina i Łodzi). W największym stopniu problem odczuje Warszawa i Wrocław. W większości miast prognozuje się lukę kadrową wśród kierowców ciągników siodłowych i samochodów ciężarowych. Z kolei w co trzecim mieście spodziewany jest deficyt mechaników samochodowych oraz zaopatrzeniowców i dostawców, zaś punktowo (w pojedynczych miastach) wystąpią braki kadrowe wśród maszynistów i operatorów maszyn szynowych oraz spedytorów i logistyków.
Budowlano-przemysłowa – o ile na wyższych stanowiskach w porównaniu do 2025 r. sytuacja w wielu miastach osiągnie poziom równowagi, to pogłębi się deficyt wykwalifikowanych pracowników fizycznych właściwie wszystkich fachów. Największe braki kadrowe dotyczyć będą m.in. cieśli i stolarzy, brukarzy, betoniarzy i zbrojarzy, spawaczy, elektryków i elektrotechników, dekarzy, murarzy i tynkarzy czy pracowników robót wykończeniowych i robotników budowalnych. Sytuację w przemyśle pogorszy niedobór operatorów obrabiarek i maszyn przemysłowych, operatorów urządzeń dźwigowych czy maszyn robót ziemnych, jak i monterów elektroników oraz techników mechaników. Zdaniem ekspertów największe trudności w rekrutacji dotyczyć będą specjalistów posiadających konkretne uprawnienia techniczne oraz doświadczenie w pracy z nowoczesnymi technologiami.
Finansowo-prawna i HR –w około połowie miast UMP spodziewany jest deficyt samodzielnych księgowych, pracowników ds. rachunkowości i spraw finansowych. Punktowo – w największych miastach, ze względu na koncentrację dużych międzynarodowych korporacji prognozuje się również braki kadrowe wśród specjalistów ds. rekrutacji (HR).

Podobnie jak w 2025 r. w części miast pracodawcy wciąż mogą spodziewać się trudności ze znalezieniem odpowiedniej liczby pracowników w branży hotelowej i gastronomii, personelu sprzątającego, kurierów i listonoszy czy pracowników fizycznych do prac prostych.

W porównaniu do 2025 r. prognozy na 2026 r. wskazują, że sektor prywatny – szczególnie w branży IT, handlu, zawodach inżynieryjno-projektowych czy prawniczych– osiągnie lub utrzyma stan równowagi kadrowej. Jednocześnie obszary rynku pracy fundamentalne dla funkcjonowania miast, kolejny rok będą zmagać się ze stałym lub wręcz rosnącym niedoborem pracowników. Kryzys kadrowy skoncentruje się szczególnie w ochronie zdrowia, bezpieczeństwie, edukacji, opiece oraz transporcie. Deficyty lekarzy, nauczycieli, opiekunów osób starszych czy kierowców autobusów już teraz są wyzwaniem systemowym (ze względu na obserwowany deficyt kolejny rok z rzędu), bezpośrednio rzutującym na jakość życia mieszkańców.

W 2026 r. coraz częściej brakować będzie nie tylko pracowników w zawodach niewymagających wysokich kwalifikacji, lecz również specjalistów z konkretnymi uprawnieniami i tych znających nowe technologie. Wspólnym mianownikiem profesji deficytowych jest często duża odpowiedzialność zawodowa oraz konieczność wieloletniego kształcenia. Największym wyzwaniem dla miast pozostanie przyciągnięcie pracowników do sektorów budżetowych – tam, gdzie warunki pracy wciąż zbyt rzadko znajdują odzwierciedlenie w konkurencyjnych warunkach płacowych oferowanych przez sektor prywatny.

Przyczyny deficytów w ocenie ekspertów

Zidentyfikowane braki kadrowe w miastach UMP są wynikiem m.in. uwarunkowań rynkowych, demograficznych, edukacyjnych, ale też geopolitycznych. Metropolie stają się często „ofiarami własnego sukcesu”, gdzie silna konkurencja sektora prywatnego systematycznie uszczupla kadrę z kluczowych usług publicznych. Do głównych przyczyn tego zjawiska należą:

Bariery ekonomiczno-bytowe i warunki pracy. Niskie wynagrodzenia w sektorze budżetowym stają się trudne do zaakceptowania w zderzeniu z wysokimi kosztami życia w dużych miastach. Często towarzyszy temu odpowiedzialność, stres oraz wyczerpujący charakter pracy, co zachęca pracowników do przechodzenia do zawodów pokrewnych, korporacji lub na samozatrudnienie.
Zmiany demograficzne i luka pokoleniowa. Coraz częstsze przechodzenie na emeryturę pracowników o długim stażu, przy jednoczesnym braku wystarczającej liczby młodych następców, tworzy lukę pokoleniową. Zjawisko to jest widoczne zwłaszcza w medycynie, edukacji oraz służbach mundurowych, gdzie proces kształcenia nowych kadr jest czasochłonny.
Luka kompetencyjna i edukacyjna. System kształcenia zawodowego nie zawsze nadąża za tempem lokalnego rozwoju i nie jest w stanie dostosować się do zmieniających się potrzeb rynku. Skutkuje to brakiem kandydatów z aktualnymi uprawnieniami technicznymi i certyfikatami co bezpośrednio uderza w branżę budowlaną, przemysł, transport czy obszar opieki.
Specyfika lokalna i konkurencja branżowa. Silna obecność międzynarodowych korporacji i centrów usług wspólnych, portów, dużych lotnisk czy dużych zakładów przemysłowych sprawia, że pracownicy i kandydaci są przejmowani przez dominujący w danym regionie sektor – który często może zaoferować najlepsze warunki pracy.

Równowaga rynkowa

Liczba zawodów ocenionych jako zrównoważone wynosi od 83 w Warszawie do aż 159 w Katowicach. Średnio w 12 miastach UMP w 123 grupach zawodów relacja potrzeb pracodawców do liczby poszukujących i gotowych podjąć pracę jest zrównoważonao. W większości miast wraz ze spadkiem liczby zawodów deficytowych liczba tych zrównoważonych wzrosła i tylko w Gdańsku i Warszawie w prognozach na 2026 r. jest mniejsza niż 100.

Sytuacja w zawodach zrównoważonych pokazuje, że tylko w części branż system kształcenia, kwalifikacje kandydatów i ich gotowość do podjęcia pracy są dobrze dopasowane do potrzeb rynku. Podczas gdy w sektorach fizycznymch braki kadrowe pozostają bardzo wyraźne, to w wielu zawodach wymagających wyższego wykształcenia oraz w specjalizacjach eksperckich i kreatywnych prognozy na 2026 r. wskazują na równowagę między popytem a podażą pracowników.

Pełną stabilność we wszystkich 12 metropoliach przewiduje się w 32 grupach zawodowych, czyli o 8 więcej niż w 2025 r. Podobnie jak rok wcześniej, dotyczy to przede wszystkim kadr inżynieryjno‑projektowych (architekci, geodeci, technicy budownictwa, projektanci wzornictwa, operatorzy CAD), wysoko wyspecjalizowanych zawodów naukowych (biotechnolodzy, chemicy, fizycy) oraz sektora administracyjno‑prawnego (prawnicy, kadra zarządzająca, ale także recepcjoniści i pracownicy sekretariatów). Równowaga jest prognozowana również w medycynie wspierającej (farmaceuci, diagności laboratoryjni, optycy, protetycy), na rynku nieruchomości, wśród technologów żywności, w branży produkcji audiowizualnej i rozrywkowej, w sektorze fitness, sprzedaży internetowej oraz w specjalistycznych usługach niszowych — od usług pogrzebowych po windykację.

Wskazane zawody są względnie odporne również dlatego, że system kształcenia akademickiego i branżowego w największych miastach zapewnia odpowiednią liczbę specjalistów dla części sektorów, które w dużej mierze koncentrują się w metropoliach. W branżach technicznych, projektowych, administracji czy handlu internetowym kluczowym stabilizatorem stała się cyfryzacja – zaawansowane narzędzia zwiększyły efektywność, pozwalając obsługiwać rosnącą liczbę klientów bez generowania deficytów kadrowych. Dodatkowo, szczelność rynku w zawodach regulowanych (wymagających konkretnych uprawnień) oraz stałe zapotrzebowanie na zawody niszowe sprawiają, że wskazane profesje naturalnie są odporne na wahania koniunktury.

Z punktu widzenia pracownika to obszary rynku pracy, gdzie mobilność między miastami nie wiąże się z ryzykiem zawodowym. Specjalista z tej listy, przenosząc się z Gdańska do Krakowa czy ze Szczecina do Rzeszowa, napotka podobne warunki konkurencji i dostępności ofert. Jednak stabilność oznacza też brak presji płacowej w branżach zrównoważonych pracodawcy nie walczą o pracowników tak zaciekle jak np. sektor prywatny w obszarach deficytowych, zatem ich skłonność do oferowania wyższych wynagrodzeń może być mniejsza.

Zawody nadwyżkowe

W porównaniu do 2025 r. o 1 wzrosła liczba miast, w których eksperci spodziewają się nadwyżki pracowników w wybranych zawodach, która wystąpi w 9 z 12 miast UMP. Liczba zawodów nadwyżkowych wyniesie od 2 w Szczecinie do aż 14 w Lublinie i Warszawie. Jedynie w Katowicach, Łodzi i Wrocławiu nie prognozuje się nadmiaru kandydatów do pracy w żadnej z branż.

Nadwyżka poszukujących pracy w stosunku do potrzeb pracodawców w polskich metropoliach jest zjawiskiem raczej punktowym – patrząc na rynek pracy w 12 miastach łącznie przynajmniej w jednym z miast prognozuje się nadwyżkę kandydatów do pracy w 28 grupach zawodowych (o 3 mniej niż w 2025 r.). Wśród nich najczęściej znajdą się zawody w takich sektorach jak: media, komunikacja i informacja (m.in. dziennikarze, tłumacze, graficy komputerowi czy technicy informatycy), administracja i finanse (np. technicy ekonomiści, specjaliści ds. zarządzania zasobami ludzkimi, pracownicy administracyjni i biurowi), usługi osobiste i obsługa klienta (usługi kosmetyczne, fryzjerzy, floryści, fotografowanie czy pracownicy poczty), turystyka czy nauki humanistyczne i społeczne.

Nadwyżki dotknie głównie branż, w których relatywnie łatwo o odpowiednie kwalifikacje, oraz zawodów, które są wypierane przez automatyzację i cyfryzację. Patrząc na wyniki badania z poprzednich lat można zauważyć, że sytuacja w tych zawodach z punktu widzenia pracowników pogarsza się, a postępująca automatyzacja i cyfryzacja prawdopodobnie pogłębi problem.

Społeczne

Bartosz Adamczyk

Przeczytaj równieżCofnij

Publiczne usługi na granicy wydolności. Barometr Zawodów 2026 dla miast UMP

4 lata wojny